لسان الملك سپهر
1817
ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي )
چهلم : بر نمازگزار فرض بود كه چون رسول خدايش بخواند پاسخ دهد و اين زيانى به نماز او نداشت . چهل و يكم : هديه بر او حلال بود بىكراهت ديگر حكام و ولات . چهل و دويم : دروغ بستن بر آن حضرت چون ديگر اكاذيب نيست بلكه از افحش كباير است ، ابو محمّد جوينى از فقهاى شافعيه گويد : هر كه به عمد بر پيغمبر دروغ بندد كافر است و حديث كند كه فرمود : من حدّث عنّى بحديث يرى أنّه كذب فهو أحد من الكافرين . و فقهاء حكم به فساد صومش كنند . چهل و سيم : هر كس در خواب او را بيند به صدق باشد چه مىفرمايد : من رآنى فى المنام فقد رآنى انّ الشّيطان لا يتمثّل بىچهل . و چهارم : اول كس است كه روز محشر از قبر برخيزد مىفرمايد : أنا أوّل من تنشقّ عنه الارض . چهل و پنجم : رتبت شفاعت او راست بدين گونه : اول : شفاعت عظمى اهل موقف را آنگاه كه از پيغمبران نوميد شوند و به دو پناهنده گردند . دويم : گروهى كه بىحساب به بهشت روند . سيم : گروهى را كه سزاوار دوزخ باشند . چهارم : جماعتى را كه از دوزخ برآورند . پنجم : جماعت بهشتيان را كه درجات بلند كنند . ششم : كفارى را كه تخفيف عذاب كنند . هفتم : آنان كه در مدينه بمردند مىفرمايد : من استطاع أن يموت بالمدينة فليمت فانّى أشفع لمن يموت بها . چهل و ششم : اول كسى است كه شفاعتش مقبول افتد مىفرمايد : أنا أوّل شافع و أوّل مشفّع يوم القيمة . چهل و هفتم : لواى حمد در قيامت او را باشد مىفرمايد : لواء الحمد يومئذ بيدى . چهل و هشتم : اشرف خلايق و پيشواى ايشان است در قيامت . چهل و نهم : تمام انبيا در سايهء علم او باشند . فرمايد : آدم و من دونه تحت لوائى . و